March Madness ตายแล้ว ขอให้ March Chaos จงเจริญ
ดูสิ เราเพิ่งจบบาสเกตบอลวิทยาลัยฤดูกาลที่รู้สึกแตกต่างออกไป ไม่ใช่ในแง่ที่ว่า "เกมกำลังเปลี่ยนไป" แต่เป็นในแง่ที่ว่า "เกิดอะไรขึ้น?" การแข่งขัน NCAA Tournament ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่เราทุกคนวงกลมไว้ในปฏิทิน เป็นความวุ่นวายที่งดงา��� เราเห็นทีมอันดับ 1 ล้มลงเหมือนโดมิโน และแชมป์ที่ไม่มีใครเลือกในเดือนพฤศจิกายน
ลองคิดดูสิ Purdue ทีมอันดับ 1 *โดยรวม* ตกรอบแรกให้กับ Fairleigh Dickinson ซึ่งเป็นทีมที่มีความสูงเฉลี่ย 6 ฟุต 1 นิ้ว นั่นไม่ใช่แค่การพลิกล็อก แต่มันเป็นเรื่องตลกขบขันที่เกิดขึ้นกับวงเล็บของทุกคน และมันไม่ใช่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดดเดี่ยว Arizona ซึ่งเป็นตัวเลือกยอดนิยมสำหรับ Final Four ถูก Princeton เขี่ยตกรอบ Virginia ซึ่งเป็นทีมอันดับ 4 อีกทีม ก็แพ้ให้กับ Furman ทีมมหาอำนาจดั้งเดิม? พวกเขาประสบปัญหา Kansas แชมป์เก่า ไม่สามารถผ่าน Sweet Sixteen ได้ โดยแพ้ 72-69 ให้กับ Arkansas Houston ทีมที่หลายคนคิดว่าไม่มีใครเอาชนะได้ ก็ไม่สามารถผ่าน Miami ได้ในรอบเดียวกัน โดยแพ้ 89-75 รู้สึกเหมือนทุกคืนมีเรื่องน่าประหลาดใจเกิดขึ้น
รายละเอียด
**การผงาดขึ้นของทีมรองบ่อน (และผู้ท้าชิงที่ไม่ใช่)**
นี่คือสิ่งสำคัญ: ในขณะที่ทีมอันดับต้นๆ ล้มเหลว ทีมไม่กี่ทีมก็สร้างสิ่งพิเศษขึ้นมาอย่างเงียบๆ San Diego State ทีมอันดับ 5 ทำผลงานได้อย่างน่าตกใจจนเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ พวกเขาเอาชนะ Creighton 57-56 ใน Elite Eight จากนั้นก็เอาชนะ Florida Atlantic 72-71 ในรอบรองชนะเลิศระดับประเทศที่ต้องตัดสินกันจนถึงวินาทีสุดท้าย FAU ทีมอันดับ 9 เอาชนะ Tennessee และ Kansas State ระหว่างทางไป Houston? นั่นคือตำนาน ไม่ใช่แค่เรื่องราวดีๆ ชัยชนะ 79-76 เหนือ Volunteers ใน Sweet Sixteen เป็นหนึ่งในการแสดงที่น่าตื่นเต้นที่สุดของการแข่งขัน
แล้วก็มี UConn พวกเขาไม่ใช่ Cinderella แน่นอน แต่พวกเขาก็ไม่ใช่พลังที่โดดเด่นที่ทุกคนคาดหวังไว้ตั้งแต่ต้นฤดูกาล พวกเขาจบฤดูกาลปกติด้วยสถิติ 25-8 ซึ่งเป็นสถิติที่ดี แต่ไม่ใช่สถิติที่บ่งบอกถึง "แชมป์ระดับประเทศ" แต่พวกเขาก็ทำได้ดีเมื่อถึงเวลาสำคัญ พวกเขาไม่ได้แค่ชนะ แต่พวกเขายังครองเกมอีกด้วย ระยะห่างที่น้อยที่สุดในการชนะตลอดการแข่งขันคือ 13 แต้ม ซึ่งเป็นการชนะ 70-57 เหนือ Arkansas ใน Sweet Sixteen พวกเขาเอาชนะ Gonzaga 82-54 ใน Elite Eight แม้แต่ในรอบชิงชนะเลิศกับ San Diego State พวกเขาก็ชนะ 17 แต้ม 76-59 มันไม่ใกล้เคียงเลย Jordan Hawkins, Adama Sanogo, Andre Jackson Jr. – พวกเขาเล่นเหมือนคนเข้าสิง
วิเคราะห์
**บทเรียนที่ได้เรียนรู้ (หรือไม่)**
แล้วเราได้อะไรจากทั้งหมดนี้? คือความเท่าเทียมกันได้มาถึงบาสเกตบอลวิทยาลัยแล้วหรือยัง? หรือเป็นเพียงแค่พรสวรรค์แบบ one-and-done บางครั้งก็ไม่เพียงพอเมื่อคุณเจอทีมที่มีประสบการณ์ที่เล่นด้วยเงินที่ได้มาง่ายๆ? ความเห็นส่วนตัวของฉัน? วันเวลาของทีมอันดับ 1 ที่โดดเด่นอย่างแท้จริงตั้งแต่ต้นจนจบการแข่งขันนั้นส่วนใหญ่หมดไปแล้ว การย้ายทีม, NIL และความลึกของพรสวรรค์ในลีกรองหมายความว่าทีมอันดับต้นๆ เหล่านั้นมีเป้าหมายที่ใหญ่ขึ้นและมีข้อผิดพลาดน้อยลง เราจะได้เห็นความวุ่นวายมากขึ้น การพลิกล็อกมากขึ้น และการวิ่งที่ไม่คาดคิดมากขึ้น
การทำนายที่กล้าหาญของฉัน: ปีหน้า อย่างน้อยสองทีมอันดับ 1 หรืออันดับ 2 จะไม่สามารถผ่านสุดสัปดาห์แรกของการแข่งขัน NCAA Tournament ได้